Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/865 K.2015/15114

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, tamamına yönelik olarak, davacı tarafından ise, katılma yoluyla lehine hükmedilen tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davacı tarafından da, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirmek suretiyle temyiz edilmiştir (HUMK. m .433/2). Temyize cevap dilekçesinde yer alan hükme ilişkin itirazların incelenebilmesi, ancak temyiz dilekçesinin tebliğinden başlayarak on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür. Aksi halde dikkate alınamaz. Davalının temyiz dilekçesi, davacı vekiline 2.12.2014 günü tebliğ edilmiş, davacı vekili, yasal on günlük (HUMK.m.433/2) cevap müddetinden sonra 16.12.2014 günü verdiği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirmiştir. Bu durumda davacı vekilin temyize cevap dilekçesinde yer alan temyiz isteğinin, süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalın temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Davacının, özel bir şirkette çalıştığı, bir kısım tanıklar tarafından ifade edilmiştir. Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, nafaka talebinde bulunan tarafın daha ağır kusurlu olmaması yanında, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK. m. 175/1). Bu bakımdan, davacının çalışıp çalışmadığının araştırılması, çalışıyor ise aylık gelirinin tespiti ve sonucuna göre yoksulluk nafakası tayini gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.