Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8663 K.2015/23478

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ile yoksulluk nafakasının reddi ve tefrik kararı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davası, kendi tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadının düzenli ve sürekli gelirinin olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece de sabit kabul edilip taraflara yüklenilen kusurlu davranışlarının yanında, ayrıca davalı-karşı davacı erkeğin kayınpederinin evinin kapısını kırmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Durum böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.