Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8688 K.2015/23583

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tahkikat aşaması sona ermeden ve davalı tanıkları dinlenilmeden önce davanın sözlü olarak ıslah edildiğinin anlaşılmasına (HMK md. 177/2) ve davacı erkeğin reddedilip kesinleşen boşanma davasının kapsamı, davalı tanıkları ...ve ...'ın beyanları ile davalının savunmalarının kanıtlanmış bulunması nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.