Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8735 K.2015/23473

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; her iki tarafın da ailelerinin evliliğe olumsuz müdahalelerine sessiz kaldığı, bunun yanında davalı kadının eşine hakaret edip aşağılayıcı sözler söylediği anlaşılmaktadır. Davacı erkeğin, davalı kadına hakaret ettiğine ilişkin tanık beyanı davalı kadından aktarıma dayalı olup, taraflardan aktarılan olaylar boşanma davasında karşı tarafa kusur olarak yüklenemez.

Dosya kapsamında da davacı erkeğin eşine hakaret ettiğine kabule yeterli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının davacı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.