Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/876 K.2015/8120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Küçüğün babası davalı ile evliyken 18.02.2010 tarihinde ölmüş, velayet davalıya kalmıştır (TMK.m.336/3). Dava, velayetin kaldırılması isteğine ilişkin olup, 13.11.2013 tarihinde açılmıştır.

Velayetin kaldırılması için, bu hakka sahip olanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirmediğinin gerçekleşmesi yada çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması gerekir (TMK.m.348).

Olayda kocasının ölümünden sonra davalının çocuğuyla birlikte ölenin kardeşi olan davacının himayesi altında ve ona ait alt kattaki konuta taşındığı, davalının kocasının ölümünden bir süre sonra gezmek amacıyla kendi ailesinin yanına gittiği, yaklaşık iki ay sonra geri döndüğünde davacının, davalıyı kilidi değiştirmek suretiyle eve almadığı, çocuğu da yanında alıkoyduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Davalının velayet görevini yerine getirmesini engelleyen yasal bir sebep bulunmadığı gibi, çocuğa yeterli ilgiyi göstermediğine ve yükümlülüklerini ağır biçimde savsakladığını kabule yeterli ciddi bir sebep ve deliller de bulunmamaktadır. Velayetin davalı (anne)'den kaldırılmasını gerektiren şartlar gerçekleşmemiştir. Bu durumda davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.