Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8871 K.2015/23661

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerle, davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlarının yanında mahkemenin de kabulünde olduğu üzere intihar girişiminde bulunan davalı-karşı davacı kadının da az da olsa kusurlu olduğu davalı-karşı davacı kadın bakımından evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı, erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı erkek de dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.l66/ 2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru bulunmamıştır.