Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8883 K.2015/23462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, davalı lehine hükmolunan maddi tazminat, velayet düzenlemesi, nafakalar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, maddi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yargılama gideri haksız çıkan taraftan alınır (HMK md.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK.md.323). Davacının davası kabul edildiği halde, davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davacı erkek yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmemiş olması ve yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerinde bırakılması doğru görülmemiştir.