Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8991 K.2015/23750

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve kendisinin tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de; yapılan yagılama ve toplanan delillerden, kadının eşine ağır hakaretlerde bulunduğu, erkeğin de "ben salak mıyım bitecek evlilikte çocuk yapayım" dediği ve eşinin birlikte yaşadıkları Moldovya'ya dönmesini istemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece de kabul edilen ve gerçekleşen bu kusurlu davranışlara göre, boşanmaya neden olan olaylarda, taraflar eşit kusurludurlar. Eşit kusurlu olan eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddelerinden kaynaklanan tazminata hükmedilemeyeceği nazara alınmadan, kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.