Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9023 K.2015/24774

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın tarafından daha önce 23.12.2010 tarihinde ... 1. Aile Mahkemesinde 2010/1012 esas sayı ile açılan boşanma davası "davacı tanık sözlerinin bir kısmının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan bir kısmının ise sebep ve saiki açıklanmayan inandırıcı olmaktan uzak beyanlar olduğu, davacıdan aktarıma dayalı olduğu" gerekçesiyle reddedilmiş, bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Tarafların bu davadan sonra bir araya gelmediği anlaşılmış, fiili ayrılık sürecinde de davacı erkeğe kusur olarak yüklenebilecek kusurlu bir davranışın varlığı ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda saygısız ve kuşkucu tavırları olan davalı tam kusurlu olup, davacıya atfedilebilecek bir kusur gerçekleşmemiştir.

Hal böyleyken, davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174 /1-2 ) taleplerinin reddi doğru olmadığı gibi, davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

3-Tam kusurlu olan eş yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde, davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.