Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9029 K.2015/23427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı ağır, davalı ise az kusurlu bulunmuş, davacının ağır kusuru nedeni ile "kimsenin kendi kusurlu eylemine dayanarak hak elde edemeycceği " gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacının kararda sabit görülen tutum ve davranışlarının yanı sıra; davalının da lokalde arkadaşlarının ve evde amcasının yanında davacıya hitaben hakaretlerde bulunduğu toplanan delillerden anlaşılmıştır.

Kadının erkeğe göre az kusurlu olduğu doğru ise de; eşine karşı hakaretleri evlilik birliğinin kendisi bakımından da sona erdiğini gösterir nitelikte olup, bu ifadeler karşısında, davalının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından da korunmaya değer yarar kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu görülmekle; davanın kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.