Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9162 K.2015/23407

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme tarafından, erkeğin kusurlu eylemlerinden sonra evlilik birliğinin devam ettiği değerlendirilerek, davalı erkek tarafından gerçekleştirilen eylemlerin kadın tarafından affedildiği kabul edilerek, davacı kadının davasının reddine karar verilmiş ise de; şiddet eyleminin sürekli olması karşısında kadının eşini affettiği kabul edilemez. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.