Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9231 K.2015/23415

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir ve yoksulluk nafakası, ziynet ve eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının çalıştığı, düzenli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece davacı-davalı kadın ile ortak çocuklar yararına takdir edilen tedbir nafakalarına faiz yürütülmesi doğru değildir. Taleple bağlılık ilkesine göre hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK md.26). Davacı kadının nafakalara yönelik faiz talebi bulunmadığı halde yazılı şekilde tedbir nafakalarına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu nedenle doğru bulunmamıştır.