Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9276 K.2016/369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, tamamına yönelik olarak; davacı kadın tarafından ise, katılma yoluyla nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, ön inceleme duruşmasından sonra 15.01.2014 günlü dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Ön inceleme aşamasının tamalanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK.m.141). Bu yönde usulüne uygun olarak yapılmış bir ıslah talebi de bulunmamaktadır. Bu husus nazara alınmaksızın, maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadının düzenli ve sosyal güvencesi olan bir işte çalıştığı, Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları oluşmadığı halde, davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.