Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9637 K.2015/24154

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece belirlenen kusurları yanında davalı-kaşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadının ailesine hakaret ettiği, davacı- karşı davalı kadına hakaret ve tehdit ettiği ve bu nedenle Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi`nin 2013/735 Esas ve 2013/1154 Karar sayılı ilamı ile cezalandırıldığı, davacı-karşı davalı kadının ise birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı-karşı davalı kadına göre, davalı-karşı davacı erkek daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında az kusurlu davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur tespiti ile buna bağlı olarak davacı karşı davalı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.