Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9691 K.2015/24267

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı davalı erkek "ağır kusurlu" olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delilerden; davalı-davacı kadının eşini gün içerisinde sürekli telefon ile arayarak rahatsız ettiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı-davalı erkeğin de bu nedenlerle eşini babaevine gönderdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

2-Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davalı-davacı kadının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davacı-davalı erkeğe yüklenebilecek hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan sebeple davalı davacı kadının boşanma davası ile yoksulluk nafakası taleplerinin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.