Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/9759 K.2015/22031

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.11.2015 günü temyiz eden davacı Semaha Şahin ile vekili Av. E.. E.. ve karşı taraf davalı V.. Ş.. ile vekili Av. C.. D.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükmün taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 15.04.2014 tarihli ilamı ile kadın yararına maddi ve manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ile müşterek çocuklar lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası az bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuş, davalı erkeğin ise bu yöne ilişkin karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere bozmanın amacına uygun olmamıştır.

Kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat az olup Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50. 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK md 175) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.