Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/985 K.2015/15320

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ile reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu oldukları belirlenerek tarafların davalarının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin eşine dişlerinin kırılmasına sebebiyet verecek şekilde fiziksel şiddet uyguladığı, erkek kardeşinin, eşine yönelik fiziksel şiddet uygulamasına sessiz kaldığı ve eşini müşterek haneden kovduğu; buna karşılık, davalı-davacı kadının ise eşine sürekli olarak hakaret edip onu aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadından daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların eşit derecede kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı kadının maddi (TMK. mad 174/1) ve manevi (TMK. mad. 174/2) tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.