Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/990 K.2015/15322

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı erkeğin eşine bağımsız konut sağlamayarak onu kendi ailesi ile yaşamaya zorladığı ve başka kadınla yaşayarak sadakate aykırı davranışta bulunduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Davalı erkeğin eşine bağımsız konut temin etmediği gerçekleşmiş ise de, erkeğin sadakatsizliğine ilişkin tanık beyanları başkalarından duyuma dayalı olup, görgüye dayalı olmayan tanıkların bu beyanları hükme esas alınamaz. O halde davalı erkeğin sadakate aykırı davranışı kanıtlanamamıştır.

Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK.md. 174/2). Davalı erkeğin boşanmaya neden olan kusuru davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi; dosyada kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek erkekten kaynaklanan başkaca maddi bir hadisenin varlığını gösteren bir kanıt da bulunmamaktadır. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir. Öyleyse, davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.