Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10173 K.2017/10476

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, nafakaların miktarı ve tefrik kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkek dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde herhangi bir delile dayanmamıştır. Bu nedenle davacı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanısıra bir işte çalışmayarak birlik görevlerini yerine getirmediği yapılan yargılama ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkek tam kusurludur. Bu husus gözetilmeksizin tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı kadının tazminat talepleri kadının eşit kusurlu olması nedeniyle reddedilmiştir. Davacı kadın tahkikat aşamasında 20.01.2016 tarihli dilekçe ile tazminat talebinde bulunmuştur. Kadının bu talepleri hakkında yasal süresinde usule uygun şekilde talep edilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.