Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10241 K.2016/12086

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 01.02.2016 gün ve 11764-1428 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocukların velayeti babaya verilmiş, davacı kadın velayet yönünden kararı temyiz etmiş, dairemizin 01.02.2016 gün ve 2015/11764 esas ve 2016/1428 karar sayılı ilamında" ....Her ne kadar uzman raporunda, velayetin, annenin uzman raporu alındığı tarih itibari ile maddi şartları uygun olmadığından yalnızca...'nin velayetini talep etmesi nedeni ile kardeşlerin ikiz olması ve ayrılmalarının uygun olmayacağı gerekçesi ile davalı babaya verilmesinin çocukların üstün yararına olduğu belirtilmiş ise de;

yargılama sırasında davacı kadın maddi durumunu ve aile desteğini düzeltmesi nedeni ile her iki çocuğun velayetini de talep etmiş olup, toplanan delillerden annenin halen yanında olan çocuğun bakımında ihmal veya istismarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bütün bu açıklamalar karşısında; ikiz olan çocukların yaşı anne bakım ve şefkatine olan ihtiyaçları gözönüne alındığında müşterek çocukların velayeti konusundaki üstün yararlarının, annenin velayetine bırakılması olduğunun kabulü gerekir...." gerekçesi ile temyiz talebi kabul edilmiştir. Davalı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dairemizce yapılan karar düzeltme incelemesi neticesinde;

Velayetin değiştirilmesi davası kamu düzenine ilişkin olduğundan; “re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle davalı delil bildirmese dahi hakim, gerekli gördüğü delilleri kendiliğinden toplar. Hüküm verilinceye kadar gerçekleşen olaylar da hakim tarafından değerlendirilir.

Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" (BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK m.339/1, 343/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b)‘dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.

Dosya kapsamındaki delillerden ve davalı erkeğin 21.06.2014, 01.08.2014 ve 20.12.2014 tarihlerinde müşterek çocuk ile şahsi ilişki tesisi için icra kanalıyla geldiğinde davacı annenin çocukla başka illerde bulunduğu gerekçesiyle şahsi ilişki tesis edilemediği, yine davalı erkek tarafından karar düzeltme dilekçesine ekli 20.02.2016 tarihli çocuk teslim tutanağında davacı annenin "çocuğu vermeyeceğini yasaları tanımadığını, çocuğu alamayacaklarını" söylerek pedagoga vurup hakaret ettttiği anlaşılmaktadır.

Bu suretle annenin baba ve çocuk arasındaki kişisel ilişkiyi engelleyerek velayet görevini kötüye kullandığı anlaşılmaktadır. Ne var ki bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından hükmün bu yönden bozulduğu görülmekle, davalı erkeğin bu yöne değinen karar düzeltme talebi haklı ve yerinde olup kabulü ile, Dairemiz ilamının 2. bendinde yer olan bozma sebebinin kaldırılmasına ve kararın bu yönden de onanması gerekmiştir.