Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10263 K.2018/2779

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 11.03.2016 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda 22.04.2015 tarihinde mahkemece nihai karar verilmesinden sonra 11.03.2016 tarihli dilekçe ile tarafların karardan sonra bir araya gelerek sulh sözleşmesi imzaladıklarını belirterek sözleşme uyarınca taleplerinin hükme bağlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 11.03.2016 tarihli ek kararı ile dosyadan el çekildiğinden kararın temyiz edilip, temyiz mercii tarafından bozulduğu takdirde sözleşmenin dikkate alınabileceği gerekçesiyle talep reddedilmiş verilen bu ek karar davalı yanca temyiz edilmiştir. Mahkemeler nihai kararlarını vermekle işten el çekmiş olurlar. Kendi hükümlerini kendileri kaldıramazlar. İlk derece mahkemelerinin kararlarının bozulup kaldırılması münhasıran Yargıtay'a aittir (YK md. 1., HUMK md. 428).

Açıklanan sebeple davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.