Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10294 K.2018/1598

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının sadakat yükümlülüğünün ihlaline yönelik kusurlu davranışlarının sadakatsizlik boyutuna ulaşmayan güven sarsıcı davranış mahiyetinde olduğu, ayrıca kadının süresinde cevap dilekçesi sunmadığı ve delile dayanmadığı, bu nedenle erkeğe kusur yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkeğin dava dilekçesi, davalı kadına 02.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı yasal süresinden sonra 30.09.2015 tarihinde verdiği cevap dilekçesi ile ziynet alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece ön inceleme aşamasında davalıya harcı tamamlamak üzere süre verilmiş olup, davalı tarafça 15.000 TL ziynet alacağı talebi üzerinden nispi peşin harç ve maktu başvurma harcı yatırılmıştır.

Davalı tarafından sonradan nispi peşin karar harcının yatırılmış olması, cevap dilekçesine karşı dava niteliği vermez. Bu nedenle davalı kadın tarafından ziynetler hakkında, harcı yatırılarak usulünce açılmış bağımsız bir dava veya karşı dava bulunmadığından bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verileceği yerde; kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.