Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10440 K.2016/11787

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm talep eden ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair 1980 tarihli... Sözleşmesi hükümlerine göre, Türkiye'de gayri kanuni olarak alıkonulan çocukların mutat meskeninin bulunduğu Devlete iadesi isteğine ilişkin olup, sözleşmeye göre tayin edilen merkezi makam (Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü) adına mahalli Cumhuriyet Savcılığı tarafından açılmıştır.

Sözleşmeye göre iadesi talep edilen çocuklar sırasıyla 01.04.2011 ve 23.06.2013 doğumludurlar.

Davalı annenin, eşinin izni ile çocuklarıyla birlikte 2014 yılı Kasım ayında Türkiye’ye geldiği, daha sonra...'ya dönmediği ve çocuklarını da göndermediği, bu tarihten itibaren küçükleri, babanın mutat mesken hukukundan doğan velayet hakkının ihlali suretiyle Türkiye’de haksız olarak alıkoyduğu, babanın 1 yıllık süreç içerisinde iade başvurusunda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Geri dönmelerinin çocukları fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir riskin olduğuna dair bir delil ve olgu bulunmamaktadır. Davalı da böyle bir riskin varlığını ispat etmiş değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu geri dönmesinin değil, çocukların anneden ayrılacak olmasının ruhsal durumlarım bozabileceğini belirtmekte olup, varsayıma dayalıdır.

Sözleşmenin (b) bendindeki iade isteğinin reddi sebepleri mevcut değildir. O halde, iade talebinin kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.