Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10473 K.2018/1321

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece kabul edilen kusurlu davranışların yanı sıra davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, evden kovduğu ve ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmakladır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı-karşı davacı kadına göre davacı-karşı davalı erkek daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında az kusurlu davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur tespiti ile buna bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.