KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/10538 E., 2016/11277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Velayetin Değşitirilmesi-İştirak Nafakası-Yardım Nafakası
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı ... tarafından iştirak nafakasının miktarına, birleşen dosya davacısı ... tarafından ise reddedilen yardım nafakası davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davacı ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 2003 doğumlu...’nın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
2- Davacı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Birleşen dava dosyasında; ergin olan ortak çocuk ... kendisi için aylık 1.000,00 TL yardım nafakasının (TMK m. 328/2) davalı babadan tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacının nafaka talebi bağımsız bir dava niteliğinde olup nispi harca tabidir. Dava, talep edilen aylık nafaka miktarı üzerinden alınan peşin nispi harç ile görülmüştür. Başvurma harcı dava dilekçesindeki bütün istekleri kapsar.
Nafakanın bağımsız bir dava ile talep edilmesi halinde dava değeri nafakanın yıllık tutarının toplamı olacağından, davacının talep ettiği nafakanın yıllık tutarı üzerinden peşin nispi harcı tamamlaması için kendisine süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30-32) ile harç tamamlandığı taktirde işin esasına girilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, harç eksikliği tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/10538, K. 2016/11277, 8 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama