Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10569 K.2018/1432

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; boşanma davasının reddi, boşanmanın fer'isi niteliğinde olmayan alacak talebinin reddi ile davalı kadın ve ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı erkeğe yüklenen vakıalardan "kadına yönelik fiziksel şiddet" vakıasına davalı kadın tarafından usulünce dayanılmadığı, dayanılmayan bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, yine mahkemece erkeğe yüklenen "ortak çocuğa yönelik fiziksel şiddet uygulama" ile "kapıyı kilitlemek suretiyle kadını ve ortak çocuğu ev almama" vakıalarının ise ispatlanamadığı,

bu nedenle bu vakıaların da davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, buna karşın mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davacı erkeğin diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı erkek dava dilekçesinde boşanma talebinin yanı sıra davalı kadına ait banka hesaplarında bulunan paranın kendisine ait olduğunu iddia ederek 36.000 EURO miktarındaki bu paranın kendisine iadesini talep etmiş ve bu talebine ilişkin nispi peşin harcı yatırmıştır. Davacı erkeğin bu talebi genel hükümlere tabidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. O halde davacı erkeğin boşanmanın eki niteliğinde olmayan bu alacak talebi yönünden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan işin esasına girilerek ret kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.