Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10614 K.2018/1471

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve kendi boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı karşı davalı kadının boşanma davasının reddine, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; erkeğin de eşine hakaret ve şiddet eylemlerinin olduğu ve bu eylemlerin tepki sınırını aştığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır. Ne var ki; erkeğin davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmekle kadının boşanma davası konusuz kalmıştır.

Bu sebeple mahkemece, kadının davası yönünden dava konusuz kaldığından "Karar verilmesine yer olmadığına" dair hüküm kurmak ve davadaki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu olumsuz hüküm kurulmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 3-Davacı-karşı davalı kadın yararına 15/01/2016 tarihli oturumda takdir edilen tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile kaldırılması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.