Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10674 K.2018/1360

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından tamamı yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, vekalet ücreti, yargılama gideri, tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Yargılama gideri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m. 326).Davacı- davalı erkeğin butlana dayalı evliliğin iptali talebinin reddine karar verildiği halde, davalı-davacı kadının akıl sağlığına ilişkin Adli Tıp Kurumundan alınan rapor giderinin hükümde davalı-davacı kadından alınıp, davacı-davalı erkeğe verilmesi doğru değildir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.