KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/10923 E., 2018/1961 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
236 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin ortak çocuk için hükmedilen tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece, davacı erkek tamamen kusurlu kabul edilerek davasının reddine karar verilmiş ise de, davalı kadın tarafından cevap dilekçesinin süresinde verilmediği anlaşılmaktadır. Taraflarca dayanılmayan vakıalar kusur olarak yüklenilemez. Bu durumda mahkemece davacı erkeğe kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır.
Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.
Bu itibarla davalı kadının kusurlu bir davranışının varlığı ispat edilemediğinden davacı erkeğin davasının reddine dair hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ret gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/son).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/10923, K. 2018/1961, 15 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama