Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1112 K.2016/2941

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadın yararına aylık 200 TL., ortak çocuk yararına aylık 200 TL. olarak hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakalarının boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren başlayacaklarının tabii bulunmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerle gerçekleşen ve mahkemece de sabit kabul edilen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı erkeğin, davalı kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun ve bu kusurlu davranışların kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte bulunduğu anlaşılmaktadır. Az kusurlu olan davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların eşit kusurlu olduklarından bahisle tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır.