Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1115 K.2017/6024

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, aleyhine hükmedilen manevi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, karşılıklı her iki boşanma davası “davacı- karşı davalı kadının sadakatsiz tutum sergilediği, ev görevlerini tam olarak yerine getirmediği; davalı karşı davacı erkeğin de eşine hakaret ettiği ve küfürlü konuştuğu, eşini evden kovduğu” gerekçesiyle kabul edilmiş ise de; kadına kusur olarak yüklenen bu olaylara ilişkin görgüye dayalı somut tanık beyanı bulunmamaktadır.

Dinlenen davalı-karşı davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile davasının kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna ayıkırıdr.