Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11226 K.2017/10156

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca yerel mahkemeye sunulan dava dilekçesiyle, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereği anlaşmalı boşanmaya dair iradeleri beyan edilmiş ancak, 24/12/2013 tarihinde yerel mahkeme tarafından yapılan duruşmada tarafların beyanları kapsamında anlaşmalı boşanma şartlarının oluşmaması sebebiyle davaya, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereği çekişmeli boşanma davası olarak devamına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme tarafından 08/10/2015 tarihli kararla, "Yargılama sürecinde tarafların barıştıkları (28/05/2015 tarihli celseye tarafların birlikle katıldıkları, davalının bu celsede barıştıklarını beyan ettiği, davalının aksini savunmadığı) bunun da önceden aralarında geçen olayları affettiklerini gösterdiği, davanın dava açıldığı tarihteki olaylar değerlendirilerek karara bağlanacağı, tarafların barışması nedeniyle dava tarihindeki olayların hükme esas alınamayacağı nazara alınarak davanın reddine" şeklinde gerekçe belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmış, hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar davalı kadın 28/05/2015 tarihli celse alınan beyanında, davacı ile dava açıldıktan sonra birlikte oldukları ve hamile kaldığını beyan etmişse de dosya kapsamında, davalı kadının ilgili beyanını ispatlar dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı, affın ispat edilemediği, boşanma davasındaki taraf delillerinin kusur ile ilgili olarak değerlendirme yapılarak esas ile ilgili karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile belirtilen şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.