Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11291 K.2017/10231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından davalı-davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, nafaka ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadın lehine hükümle birlikte takdir edilen nafakanın boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devam edeceğinin anlaşılmasına göre, davacı-davalı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan manevi tazminat, boşanmanın eki niteliğinde sayıldığından boşanma hükmünün kesinleşmesi ile ödenir hale geleceğinden faizin başlangıç tarihinin de bu tarih olması gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden, davalı-davacı kadın yararına hüküm altına alınan manevi tazminata boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilecek yerde yazılı şekilde karşı dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.