Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11322 K.2018/1820

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; tazminat ve nafaka miktarıları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının ise reddine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı-davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davalı-davacı kadının mahkemenin kabulünde olduğu üzere eşine hakaret ettiği anlaşılmakladır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.