KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/11331 E., 2018/1800 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin eşine küfürlü konuştuğunun ispatlanamadığının, ilk tanık listesinde yer almayan davacı kadın tanığı ...' ın beyanlarında geçen iftira atma eyleminin erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak dosya kapsamında yer alan diğer delillere göre taraflar arasında çıkan tartışmaların erkeğin aşırı kıskanç olmasından kaynaklandığının, netice itibariyle boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı kadının maddi ve manevi tazminatlar için faiz talebi olmadığı gibi, iştirak nafakasının ileriye yönelik olarak her yıl ÜFE oranında artırılmasına ilişkin talebi de bulunmamaktadır. Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka birşeye karar veremez (HMK m.26/1). Bu husus gözetilmeden tazminatlara faiz uygulanması ve iştirak nafakasının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/11331, K. 2018/1800, 13 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama