Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11751 K.2018/2387

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri, nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının nafakaların miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin soğuk tutumlarının ve cinsel isteksizliğinin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet verdiği, davacı-karşı davalı kadının da aralarında kalması gereken cinsel yaşamları ve eşinin cinsel isteksizliği ve soğuk davranışları konusunda aile çevresi dışına çıkarak başka şahıslara anlattığı gerekçesiyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de toplanan delillerle,

mahkemece kadına kusur olarak yüklenilen davacı-karşı davalı kadının cinsel yaşamlarıyla ilgili mahrem kalması gereken konuları başkalarına anlattığı vakıasının kanıtlanmadığı, davacı-karşı davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışının varlığının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davalı-karşı davacı erkeğin kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tamamen kusurludur.

O halde davalı karşı davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru değildir. Ne var ki, kadının davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü temyizin şümulü dışında bırakılarak kesinleşmiş, erkeğin boşanma davasındaki boşanma talebinin esası bu sebeple konusuz kalmıştır. Bu durumda davalı-karşı davacının boşanma davasının konusu kalmadığından, davalı-karşı davacının boşanma talebi hakkında "karar verilmesine yer

olmadığına" dair karar vermek ve yargılama giderleri ile vekalet ücretini, dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumları dikkate alınarak, tayin ve takdir etmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir (HMK m. 331/1).

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davacı- karşı davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir.

Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m, 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.