Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11768 K.2017/950

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 18/02/2016 gün ve 12483-2893 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı kadının ziynet alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar Dairemizce onanması üzerine davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m.6).

Davacı kadın, eşinin ziynetleri ev alacağız diyerek aldığını ve bir daha da iade etmediğini, aradan bir yıl geçtikten sonra evin eşinin babası adına alındığını iddia etmiş, davalı erkek ise ziynetleri almadığını, eşinin yanında götürdüğünü savunmuştur.

Mahkemece, ziynet eşyalarının davalı tarafın ailesinde kaldığı, davalı tarafın kadının evden ayrılırken ziynet eşyalarını yanında götürdüğü hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir. Ziynet alacağı davasında ispat yükü kadına aittir. Davacı kadın, ziynetlerle ilgili iddiasını, dinlenen tanık beyanlarıyla ispatlayamamış olup, bu hususa ilişkin tanık sözleri yeterli değildir.

Ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne dair hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yön ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından, davalı erkeğin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulü ile, Dairemizin 18/02/2016 tarih ve 2015/12483 esas 2016/2893 karar sayılı onama ilamının ziynet alacağına yönelik bölümünün kaldırılmasına hüküm ziynet alacağı yönünden bozulmasına, davalı erkeğin diğer karar düzeltme taleplerinin ise usul ve yasaya uygun olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.