Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1195 K.2017/4625

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesinde aile konutu şerhinin kaldırılmasını mahkeme aksi kanaatte ise Türk Medeni Kanununun 197/2. maddesi uyarınca konut ve eşyaların tahsisini talep etmiş, mahkemece davanın tüm talepler yönünden reddine karar verilmiş. Dairemizin 29.04.2015 gün ve 2014/21113 esas, 2015/8850 karar saylı ilamıyla, aile konutu şerhine dair verilen ret hükmünün onanmasına, diğer talep yönünden ise kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak; aile konutu şerhinin kaldırılmasına ilişkin talep yönünden davanın reddine dair verilen karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ilişkin talep yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre.

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda davacı kadın adına tahsis edilen taşınmaz tapu kaydı ve hangi eşyalara ilişkin olduğuna ilişkin bilgilerin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hangi konut ve eşyalar olduğu belirtilmeksizin yalnızca konut ve ev eşyasından yararlanmaya ilişkin talep yönünden davanın kabulüne denilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.