Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11978 K.2018/2207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, velayet, tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, eksik inceleme, kusur belirlemesi, tedbir nafakasının ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davacı-karşı davalı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının, davacı- karşı davalı erkeğe göre daha ağır kusurlu olduğu ve bu kusurlu davranışların erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak şartları oluştuğu halde erkeğin maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.