Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1215 K.2017/5940

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, lehine verilen nafaka miktarı ile kişisel ilişki yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, çocuğa verilen nafakanın miktarı ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-karşı davalı kadın az, davalı-karşı davacı erkek ağır kusurlu bulunarak her iki boşanma davasının da kabulü ile boşanmalarına karar verilmiş ise de; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyleyken davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu bulunduğunun kabulü doğru değil ise de; eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilebileceğinden, davalı-karşı davacı kadının erkeğin, davalı-karşı davacı erkeğin ise kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile kararın kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK m. 438/son).

2-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesiyle aylık 300 TL iştirak nafakası istemiştir. Hakim tarafların talep sonuçları bağlıdır, ondan fazlasına veya başkasına karar veremez (HMK m. 26/1). Bu yön nazara alınmadan davacı-karşı davalı yararına aylık 450 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Mahkemece talep fazlasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar aynı şehirde yaşamaktadırlar. Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuklar arasında kurulacak kişisel ilişkide çocukların üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davalı-karşı davacı babayla ortak çocuk ... arasında tarafların aynı şehirde yaşadıkları dikkate alınmaksızın, aynı veya farklı şehirlerde oturma durumuna göre kişisel ilişki düzenlemesi yapılması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.