Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/12646 K.2018/2694

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, vekalet ücreti, nafaka ve tazminatları miktarı ile nafakaların her yıl olacak şekilde arttırılması talepleri hakkında karar verilmemesi yönlerinden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar ile reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenen kayın validesine hakaret ettiği ve gereksiz kıskançlık yaptığı eylemlerinden sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettiklerinin tanık beyanlarından anlaşıldığı,

bu nedenle erkeğin, kadının bu davranışlarını affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğunun kabulü gerektiği, erkek tarafından affedilen, en azından hoşgörü ile karşılandığı kabul edilen bu vakıaların kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, buna karşılık tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı erkeğin yine de kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine,