Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/12693 K.2018/3316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava TMK m. 166/son uyarınca açılan boşanma davasıdır.

Mahkemece erkeğin başka bir kadınla yaşadığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan erkeğin kusurlu olduğu, uzunca süredir tarafların ayrı yaşadığı, ancak fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi olmadığı, ayrı yaşamanın davacının isteği sonucu gerçekleştiği, feragat tarihinden sonra bir kez biraya geldikleri ve aynı çatı altında kaldıkları ve davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.Yapılan yargılama ve toplanan delillerden taraflar arasında görülen önceki boşanma davasını erkeğin açtığı, o davada erkeğin vekilinin 24.11.2010 tarihli duruşmada davadan feragat ettiği, feragat nedeniyle davanın reddedildiği,

feragatin üzerinden üç yıl geçtiği, o tarihten sonra tarafların bir kez biraraya geldikleri ancak aynı evde ayrı odalarda bir gün kaldıkları tanık beyanıyla sabittir. Bu durumda tarafların evlilik birliğini sürdürmek amacıyla biraraya geldikleri söylenemez. Davada TMK m. 166/son koşulları oluşmuştur. O halde erkek tarafından açılan davanın kabulü suretiyle boşanma kararı verilmesi gerekirken davanın reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.