Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/12720 K.2018/2680

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Gerekçeli karar davacı-karşı davalı erkek vekiline 28.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesi, on beş günlük süreden sonra 16.05.2016 tarihinde verildiğine göre, davacı-karşı davalı erkeğin temyizi süresinde değildir. Bu sebeple davacı-karşı davalı erkeğin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan dava Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesi zina nedenine dayalı boşanma davası olup, davalı-karşı davacı kadın tarafından açılan karşı dava ise Türk Medeni Kanunu'nun 161., 162 ve 166/1. maddelerine dayalı zina, hayata kast pek kötü veya onur kırıcı davranış ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebeplerine dayalı boşanma davasıdır.

Mahkemece kısa kararın 3. bendinde “Davalı-karşı davacı ...'nin TMK 166/1-2 maddesine dayalı boşanma davasının kabulü ile davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ...'nin boşanmalarına” şeklinde karar verildiği halde gerekçeli kararın 3. bendinde mahkemece hangi davanın kabul edildiği belirtilmeksizin “davacı-karşı davalı ... ile aynı yer ve haneden nüfusa kayıtlı davalı-karşı davacı ...'nin boşanmalarına” şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı gibi,

gerekçe kısmında davacı-karşı davalı erkeğin de Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesine dayalı boşanma davası olduğu kabul edilerek evlilik birliğinin temelinden sarsılarak çekilmez hale gelmesinde her iki tarafın da kusurlu oldukları gerekçesiyle davacı-karşı davalı erkek ve davalı-karşı davacı kadının davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar vermek gerektiği belirtilmek suretiyle de kısa kararla gerekçe arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönelik incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde, mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.