Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1295 K.2016/5169

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 03.03.2003 tarihinde açılmış, mahkemece 21.10.2003 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmasına karar verilmiştir. Davacı kararı oniki yıl sonra tebliğe çıkarmış, davalıya 30.10.2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı kararı süresi içerisinde temyiz etmiştir. Davalı, temyiz dilekçesinde anlaşmalı boşanma kararı verilmesinden sonra, davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettiklerini ileri sürmüştür.

Tarafların anlaşmalı boşanma taleplerine ve bu yönde hüküm almalarına rağmen, hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde, davacı erkeğin gerekçeli kararı oniki yıl sonra davalıya tebliğini istemesi, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, davacı erkeğin boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin de samimi olmadığını gösterir.

Bu husus gözönüne alınarak davanın reddine karar vermek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.