Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/13635 K.2018/3444

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için boşanmaya sebep olan olayların, tazminat talep eden tarafın kişilik haklarını zedelemiş olası zorunludur (TMK m.174/2). Boşamaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminat hükmedilemez.

Boşanmaya sebep olan ve mahkemece davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenen gurur kırıcı sözler söylediğine dair vakıaya kadın tarafından dayanılmadığı yine erkeğin kadını istemediğine dair mesaj çektiği iddiasına erkek cevap vermeyerek inkar ettiği gibi bu mesajların varlığı ve erkek tarafından gönderildiğinin kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları ise davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Kadın yararına TMK m.174/2 koşulları oluşmamıştır. Gerçekleşen duruma göre davacı-davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.