Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/13814 K.2018/3215

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan nafakalar ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, lehine hükmolunan nafaka miktarları ve reddedilen tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içerisinde talep edilen ve boşanmanın feri niteliğinde olan tazminatların kabul ya da reddedilen miktarları yönünden taraflar lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin tabii bulunmasına ve davanın TMK 166/1 maddesinden kabul edilmesine rağmen davacı-karşı davalının davasının TMK 166/son, karşı davanın TMK 166/1 maddesi gereği boşanma talebine ilişkin olduğunun, kararda yalnızca TMK 166/1 maddesinin yazılmasının maddi hata niteliğinde olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre; davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek ve daha önce erkek tarafından açılan ve reddedilen boşanma davasında hükmün 29.03.2011 tarihinde kesinleştiği, tarafların, erkeğin müşterek konuttan ayrıldığı 26.01.2011 tarihinden sonra fiilen en az 3yıl bir araya gelmediği anlaşılmakla boşanmalarına hükmedilmiştir.

Taraflar her ne kadar eşit kusurlu kabul edilmişse de mahkemece kabul edilen ve davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenen “eşinin gelen misafirlerine karşı eşini rencide edecek ve zor duruma düşürecek tutum ve davranışlar sergilediği” vakıasının tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere evliliğin ilk dönemlerinde ve ilk boşanma davası açılmadan önce meydana gelen olaylar olduğu bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında reddedilen ilk davayı açmakla fiili ayrılığa sebebiyet veren ve boşanma nedeni yaratan davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davacı-karşı davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurludur. Davalı-karşı davacı kadın boşanmakla en azından eşinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 51 ) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu talebin reddi doğru görülmemiştir.