Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/1393 K.2017/6487

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, kadının, erkeği başkalarının yanında rencide ettiği, aşağıladığı, hesap sorduğu, mahçup edici sözler söylediği, uyarılara rağmen bu davranışlara devam ettiği, davacı-karşı davalıya vurmaya kalkıştığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı- karşı davalı erkek de dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166. maddesi koşulları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde, davacı- karşı davalı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.