Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14103 K.2018/4133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, velayet, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Fiil ayrılık tek başına boşanma sebebi oluşturmaz.

Türk Medeni kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece davacı erkek davalı kadına nazaran daha kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de taraf tanıklarının beyanları soyut, Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, sebep ile saiki belli olmayan, yoruma dayalı ve inandırıcı olmaktan uzak, duyuma dayalıdır. Tarafların kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. Açıklanan sebeple davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.