Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14105 K.2017/458

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, nafaka artış talebi hakkında karar verilmemesi, manevi tazminata hükmedilmemesi, ziynet alacağı davasının reddi ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise, maddi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası için sonraki yıllarda artış talebinde bulunduğu halde bu talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Hakim talep edilenden fazlasına hükmedemez (HMK m.26). Davacı kadın 25.01.2010 havale tarihli dilekçesinde 10.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmasına rağmen bu husus gözetilmeden talep aşılarak lehine 25.000 TL maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.