Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/14337 K.2018/4222

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ile kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen kadına karşı fiziksel şiddet uygulama vakıasına davacı kadın tarafından usulünce dayanılmadığından bu vakıanın kusur belirlemesine esas alınamayacağının, yine de mahkemenin de kabulünde olduğu üzere eşinin bağımsız konut isteğine duyarsız kalan davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için boşanmaya sebep olan olayların, tazminat talep eden tarafın kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olması gerekir (TMK m.174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmedilemez. Erkeğin boşanmaya sebebiyet veren kusurlu davranışı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Bu husus nazara alınmadan davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Yoksulluk nafakasına (TMK m. 175) boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olacak şekilde karar verilebileceği gözetilmeksizin, davacı kadın yararına dava tarihinden itibaren yoksulluk nafakası verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.